“De kunst is niet dat ik mij aanpas aan de buitenwereld, of de buitenwereld aan mij. De kunst is dat mijn wondere wereld en die gekke buitenwereld elkaar ergens in het midden vinden.”

Onderweg & Reizen

Dit stoplichtplan helpt mij, mijn reisgenoten en mensen die mij onderweg ondersteunen om signalen van spanning en overprikkeling te herkennen.

Ik ben autistisch en draag waar nodig de Hidden Disabilities Sunflower. Mijn beperking is niet altijd zichtbaar.

Reizen vraagt van mij veel verschillende vaardigheden tegelijkertijd: plannen, navigeren, wachten, op tijd komen, instappen, uitstappen, schakelen, informatie verwerken, keuzes maken en omgaan met geluid, licht, warmte, drukte en andere mensen.

Meestal gaat dat goed. Als veel dingen tegelijk gebeuren of onverwacht veranderen, kan mijn belasting echter snel toenemen.

Dit stoplicht maakt zichtbaar hoe het met mij gaat, wat anderen kunnen merken, wat ik zelf kan doen en hoe anderen mij kunnen helpen.

Algemene afspraken

💬 Communicatie

Duidelijke communicatie helpt mij om overzicht te houden. Het helpt wanneer:

  • informatie kort en concreet wordt gegeven;
  • één vraag tegelijk wordt gesteld;
  • ik tijd krijg om te antwoorden;
  • belangrijke informatie ook zichtbaar of schriftelijk beschikbaar is;
  • duidelijk wordt aangegeven wat er nu van mij verwacht wordt;
  • bij een verandering wordt verteld wat verandert én wat hetzelfde blijft.

Als ik niet onmiddellijk reageer, betekent dit niet dat ik niet luister. Ik kan tijd nodig hebben om informatie te verwerken.

🗺️ Voorbereiding en planning

Een goede voorbereiding geeft mij rust. Vooraf helpt het om te weten:

  • waar ik naartoe ga;
  • hoe ik daar kom;
  • hoe laat ik moet vertrekken;
  • hoe lang de reis ongeveer duurt;
  • waar ik moet overstappen;
  • waar ik kan parkeren;
  • waar toiletten en rustige plekken zijn;
  • welke tickets of documenten ik nodig heb;
  • wat het alternatief is wanneer iets niet volgens plan verloopt.

Ik gebruik planning niet omdat alles exact volgens plan móét verlopen. Een plan geeft mij een referentiepunt waarmee ik veranderingen beter kan verwerken.

⏳ Wachten, wachtrijen en instappen

Wachten is voor mij niet automatisch een probleem. Voorspelbaar wachten kan juist rust geven. Het wordt moeilijker wanneer niet duidelijk is hoe lang ik moet wachten, waar ik moet zijn of wat er daarna gaat gebeuren.

Een drukke wachtrij kan daarnaast veel prikkels opleveren: mensen dichtbij mij, geluid, beweging, warmte, weinig persoonlijke ruimte en de verwachting dat ik steeds moet opletten wanneer de rij verdergaat.

Het helpt wanneer:

  • duidelijk is waar ik moet wachten;
  • ongeveer duidelijk is hoe lang het wachten duurt;
  • vertragingen en wijzigingen duidelijk worden aangegeven;
  • ik op een rustigere plek kan wachten als dat mogelijk is;
  • ik voldoende persoonlijke ruimte heb;
  • ik mijn spullen rustig kan organiseren;
  • ik weet wanneer ik aan de beurt ben;
  • ik voldoende tijd krijg om rustig in en uit te stappen.

Bij dreigende overprikkeling

Wanneer ik al overprikkeld ben, of merk dat de kans daarop groot wordt, kan langdurig in een drukke rij staan mijn belasting verder verhogen. Het kan dan helpen wanneer ik, als de situatie en organisatie dit toelaten:

  • vooraan in de rij kan wachten;
  • gebruik kan maken van een minder drukke rij;
  • op een rustigere plek kan wachten totdat ik aan de beurt ben;
  • eerder of op een rustiger moment kan instappen;
  • niet langdurig midden in een mensenmassa hoef te wachten.

Dit gaat voor mij niet om sneller aan de beurt willen zijn. Het doel is het verminderen van prikkels en het voorkomen of beperken van overprikkeling. Mijn Hidden Disabilities Sunflower kan in zulke situaties helpen om zichtbaar te maken dat daar een niet-zichtbare reden voor is.

🚪 Rustig in- en uitstappen

Instappen en uitstappen zijn korte momenten waarop veel tegelijk gebeurt. Ik moet bijvoorbeeld:

  1. opletten wanneer ik aan de beurt ben;
  2. mijn spullen meenemen;
  3. door een mensenstroom bewegen;
  4. veilig instappen;
  5. mij oriënteren;
  6. eventueel mijn ticket gebruiken;
  7. mijn bagage plaatsen;
  8. een zitplaats vinden.

Dringen, haast en mensen die tegelijkertijd langs mij heen bewegen kunnen deze overgang veel zwaarder maken.

Het helpt mij wanneer ik:

  • voldoende tijd krijg om in of uit te stappen;
  • niet onnodig wordt opgejaagd;
  • waar mogelijk een minder druk instapmoment kan gebruiken;
  • eerst veilig kan instappen voordat de volgende handeling van mij wordt verwacht;
  • mijn spullen rustig kan meenemen;
  • na het instappen even tijd krijg om mij opnieuw te oriënteren.

Rustig kunnen instappen kan voorkomen dat een reis die in groen of oranje begint verder richting rood gaat.

🔄 Schakeltijd

Tijdens een reis moet ik vaak schakelen tussen lopen, wachten, navigeren, zoeken, luisteren, praten, instappen en beslissingen nemen. Een onverwachte verandering vraagt extra verwerking.

Het helpt wanneer ik even tijd krijg om:

  1. te begrijpen wat er veranderd is;
  2. de nieuwe informatie te verwerken;
  3. mijn planning opnieuw te ordenen;
  4. daarna verder te gaan.

Soms maken enkele extra seconden al veel verschil.

🪣 Mijn emmer | Een reis begint niet altijd op nul

Mijn belastbaarheid wordt niet alleen bepaald door wat er op dat moment onderweg gebeurt. Prikkels stapelen zich gedurende de dag op. Voor een reis kunnen bijvoorbeeld al energie hebben gekost:

  • slecht slapen;
  • een drukke werkdag;
  • sociale activiteiten;
  • warmte;
  • geluid;
  • haast;
  • veel moeten regelen;
  • eerdere onverwachte gebeurtenissen.

Ook leuke activiteiten en vakanties kosten energie. Daardoor kan dezelfde treinreis, autorit, luchthaven, wachtrij of drukke straat de ene dag prima gaan en op een andere dag veel moeilijker zijn.

Wanneer mijn emmer voller raakt:

  • worden prikkels sterker;
  • wordt navigeren moeilijker;
  • kost schakelen meer energie;
  • heb ik meer verwerkingstijd nodig;
  • wordt communiceren moeilijker;
  • neemt mijn flexibiliteit af;
  • wordt beslissen moeilijker;
  • worden wachten en drukte belastender.

Een korte aanpassing in oranje kan voorkomen dat ik rood bereik.

Praktische kernkaart

🟢 GROEN — Het gaat goed. Ik kan zelfstandig verder.

🟠 ORANJE — Mijn belasting loopt op. Geef mij rust, ruimte en extra verwerkingstijd. Een rustigere wachtrij of rustig instappen kan helpen.

🔴 ROOD — Ik ben overprikkeld. Verminder prikkels en stel weinig vragen. Een drukke wachtrij kan mijn overprikkeling versterken. Help mij eerst naar rust en overzicht.

🔵 BLAUW — Ik ben aan het herstellen. Eén stap tegelijk. Rustig wachten en instappen helpt voorkomen dat mijn belasting opnieuw oploopt.

In balans
Ik: Overzicht over de reis, voldoende energie om zelfstandig te handelen.
Anderen zien: Ontspannen, regelt de reis zelfstandig, reageert normaal.
Helpt mij: Duidelijke planning, tickets bij de hand, weten wat de volgende stap is.
Helpt van anderen: Gewone, duidelijke communicatie; voldoende tijd op eigen tempo.
Signalen van spanning
Ik: Hoofd raakt voller, geluid en drukte komen sterker binnen, navigeren en keuzes maken kosten meer moeite.
Anderen zien: Wordt stiller, reageert korter, controleert telefoon/ticket/route vaker.
Helpt mij: Even stilstaan, rustige plek, route opnieuw bekijken, één probleem tegelijk oplossen.
Helpt van anderen: Rustig en concreet praten, één vraag tegelijk, geen tijdsdruk, rustig kunnen instappen.
Overprikkeld
Ik: Emmer is vol; denken, beslissen en navigeren lukt tijdelijk niet meer.
Anderen zien: Stopt, reageert heel kort of niet, trekt zich terug, kan gejaagd of gespannen zijn.
Helpt mij: Stoppen en niet haasten, rustige plek, minder geluid en mensen, geen nieuwe informatie.
Helpt van anderen: Rustig blijven, ruimte geven, weinig vragen, eerst rust en overzicht bieden voor het reisprobleem.
Kwetsbaar herstel
Ik: Grootste overprikkeling voorbij; energie en overzicht komen terug maar zijn nog kwetsbaar.
Anderen zien: Reageert weer meer, regelt voorzichtig zelf dingen, praat nog weinig.
Helpt mij: Eerst bepalen waar ik ben en waar ik naartoe moet, één stap tegelijk, extra reistijd accepteren.
Helpt van anderen: Tijd geven, één aanwijzing tegelijk, mij zoveel mogelijk zelf de regie laten terugnemen.
Groen In balans

Ik ben in balans. Ik heb overzicht over mijn reis en voldoende energie om zelfstandig te handelen.

Wat ik merk:
  • Ik weet waar ik ben en waar ik naartoe moet.
  • Navigeren gaat goed.
  • Ik kan informatie goed verwerken.
  • Ik kan keuzes maken.
  • Wachten gaat goed als duidelijk is wat er gaat gebeuren.
  • Ik kan omgaan met kleine veranderingen.
  • Geluid, drukte en andere prikkels zijn hanteerbaar.
  • Ik kan sociaal contact goed aan.
  • Ik geniet van de reis of activiteit.
Wat anderen zien:
  • Ik ben ontspannen.
  • Ik praat en reageer normaal.
  • Ik regel mijn reis zelfstandig.
  • Ik kan vragen stellen wanneer iets onduidelijk is.
  • Ik kan flexibel reageren op kleine veranderingen.
Wat mij helpt:
  • Een duidelijke planning.
  • Tickets en belangrijke informatie makkelijk beschikbaar.
  • Navigatie op mijn telefoon.
  • Voldoende tijd.
  • Weten wat de volgende stap is.
  • Regelmatig eten en drinken.
  • Af en toe een rustig moment.
  • Voldoende tijd om rustig in en uit te stappen.
Helpt van anderen:

Normale communicatie is voldoende. Als je mij helpt:

  • wees duidelijk en concreet;
  • wijs eventueel aan waar ik naartoe moet;
  • geef veranderingen tijdig door;
  • geef mij voldoende tijd om een overgang rustig uit te voeren.
Signaal: ik merk dat drukte, informatie, wachten of veranderingen meer energie beginnen te kosten.
Actie: belasting verminderen voordat deze verder oploopt.codewoord"Ik zit even op oranje."
Oranje Signalen van spanning

Mijn belasting loopt op. Ik kan meestal nog zelfstandig verder, maar reizen kost duidelijk meer energie. Dit is het moment waarop een korte pauze of duidelijke ondersteuning kan voorkomen dat ik verder overprikkeld raak.

Wat ik merk:
  • Mijn hoofd voelt voller.
  • Geluid en drukte komen sterker binnen.
  • Warmte en andere lichamelijke prikkels worden vervelender.
  • Drukke wachtrijen worden moeilijker.
  • Mensen die dicht bij mij staan kosten meer energie.
  • Ik kan onrustig worden als ik bang ben een aansluiting te missen.
  • Dringen of snel moeten instappen geeft extra spanning.
  • Onzeker wachten wordt moeilijker.
  • Navigeren kost meer moeite.
  • Ik controleer informatie vaker.
  • Ik heb meer moeite met keuzes maken.
  • Schakelen wordt moeilijker.
  • Ik raak sneller gefrustreerd.
  • Onverwachte wijzigingen komen harder binnen.
  • Ik heb meer tijd nodig om gesproken informatie te verwerken.
Wat anderen zien:
  • Ik word stiller.
  • Ik reageer korter.
  • Ik kan gehaast of gespannen lijken.
  • Ik controleer mijn telefoon, ticket of route meerdere keren.
  • Ik kan langer naar informatieborden kijken.
  • Ik trek mij meer terug.
  • Ik kan sterker vasthouden aan mijn oorspronkelijke planning.
Wat mij helpt:
  • Even stilstaan of zitten.
  • Een rustige plek zoeken.
  • Water drinken.
  • Frisse lucht.
  • Minder gesprekken.
  • Mijn route opnieuw bekijken.
  • Eén probleem tegelijk oplossen.
  • Weten wat de eerstvolgende stap is.
  • Extra tijd krijgen.
  • Geluid verminderen.
  • Niet onnodig hoeven haasten.
  • Rustig kunnen instappen.

Wachtrijen bij oranje

Als een drukke wachtrij mijn overprikkeling verder dreigt te vergroten, kan het helpen als ik naar een minder drukke rij kan, vooraan in de rij kan wachten, buiten de drukke rij kan wachten en op het juiste moment word geroepen, of eerder of rustiger kan instappen. Dit kan voorkomen dat ik van oranje naar rood ga.

Helpt van anderen:
  • Praat rustig en duidelijk.
  • Stel één vraag tegelijk.
  • Geef niet meerdere route-opties tegelijkertijd.
  • Geef mij tijd om te reageren.
  • Wijs concreet aan waar ik naartoe moet.
  • Schrijf belangrijke informatie eventueel op.
  • Vertel bij een wijziging eerst wat er aan de hand is en daarna wat ik moet doen.
  • Zet geen onnodige tijdsdruk op mij.
  • Geef mij waar mogelijk voldoende tijd en ruimte bij het instappen.
  • Help indien mogelijk een minder drukke manier van wachten te vinden.

Een gemiste aansluiting kan soms minder belastend zijn dan door haast verder richting rood te gaan.

Signaal: ik kan informatie, keuzes en prikkels niet meer voldoende verwerken.
Actie: stoppen met proberen alles onmiddellijk op te lossen.codewoord"Ik zit nu op rood."
Rood Overprikkeld

Ik ben overprikkeld. Mijn emmer is vol. Geluid, drukte, informatie, beslissingen en onverwachte gebeurtenissen zijn op dat moment te veel geworden. Mijn vermogen om informatie te verwerken, keuzes te maken en duidelijk te communiceren kan tijdelijk sterk verminderd zijn. Dit is geen onwil.

Wat ik merk:
  • Alles komt tegelijk binnen.
  • Denken en beslissen wordt heel moeilijk.
  • Navigeren lukt niet meer goed.
  • Ik kan gesproken informatie nauwelijks verwerken.
  • Ik weet mogelijk niet meer welke stap ik eerst moet zetten.
  • Een drukke wachtrij kan onhoudbaar worden.
  • Praten kan moeilijk zijn.
  • Ik wil weg uit de drukte.
  • Ik kan emotioneel, geïrriteerd of gespannen raken.
  • Ik heb behoefte aan rust en veiligheid.
Wat anderen zien:
  • Ik stop met wat ik aan het doen ben.
  • Ik reageer heel kort of niet.
  • Ik trek mij terug.
  • Ik kan gejaagd of zichtbaar gespannen zijn.
  • Ik kan moeite hebben met eenvoudige keuzes.
  • Ik kan weg willen uit een rij of mensenmassa.
Wat mij helpt:
  • Stoppen en niet verder haasten.
  • Een rustige plek.
  • Uit een drukke wachtrij kunnen stappen.
  • Minder geluid en mensen.
  • Zitten als dat mogelijk is.
  • Water.
  • Zo min mogelijk nieuwe informatie.
  • Tijd om mijn hoofd tot rust te laten komen.
  • Geen ingewikkelde beslissingen hoeven nemen.
Helpt van anderen:
  • Blijf rustig.
  • Geef mij ruimte.
  • Stel zo min mogelijk vragen.
  • Gebruik korte, concrete zinnen.
  • Geef één aanwijzing tegelijk.
  • Geef mij ruim de tijd om te reageren.
  • Laat niet meerdere mensen tegelijkertijd tegen mij praten.
  • Raak mij niet onverwacht aan.
  • Help eerst met rust en overzicht voordat het reisprobleem wordt opgelost.

Probeer mij niet onder druk alsnog snel een trein, bus, vliegtuig, boot of andere aansluiting in te krijgen. Veiligheid en herstel zijn op dat moment belangrijker dan het oorspronkelijke reisschema.

Als een wachtrij noodzakelijk is en er een passende mogelijkheid bestaat, kan het helpen om mij niet opnieuw achteraan in een drukke rij te laten aansluiten, vooraan of apart te laten wachten, een minder drukke rij te laten gebruiken, op een rustige plek te laten wachten, of rustig te laten instappen zodra dat mogelijk is.

Als contact noodzakelijk is, zijn eenvoudige vragen het beste: "Wil je hier wachten of naar een rustige plek?" of: "Wil je water?" Stel één vraag en wacht daarna op mijn antwoord.

Signaal: de sterke overprikkeling neemt af en ik krijg langzaam weer overzicht.
Actie: nog niet meteen verder reizen alsof er niets gebeurd is.codewoord"Ik herstel nu, nog niet groen."
Blauw Kwetsbaar herstel

Ik ben aan het herstellen. De grootste overprikkeling is voorbij, maar mijn energie, flexibiliteit en informatieverwerking zijn nog verminderd. Ik kan misschien alweer verder reizen, maar heb extra structuur nodig. Blauw is bewust geen groen.

Wat ik merk:
  • Mijn hoofd wordt rustiger.
  • Ik kan weer beter praten en luisteren.
  • Mijn overzicht komt terug.
  • Ik ben nog snel vermoeid.
  • Keuzes maken kost nog energie.
  • Veranderingen blijven moeilijk.
  • Drukke wachtrijen kunnen mij snel opnieuw richting oranje of rood brengen.
  • Dringen en gehaast instappen blijven belastend.
Wat anderen zien:
  • Ik reageer weer meer.
  • Ik begin weer zelf dingen te regelen.
  • Ik praat mogelijk nog weinig.
  • Ik handel rustiger.
  • Ik controleer mijn planning opnieuw.
Wat mij helpt:
  • Eerst bepalen waar ik nu ben.
  • Daarna bepalen waar ik naartoe moet.
  • Mijn route opnieuw bekijken.
  • Eén stap tegelijk uitvoeren.
  • Extra reistijd accepteren.
  • Een rustige route kiezen als dat mogelijk is.
  • Op een rustige plek wachten.
  • Een minder drukke wachtrij gebruiken als dat mogelijk is.
  • Rustig kunnen instappen.
  • Pauzes blijven nemen.
  • Niet meteen alle oorspronkelijke plannen proberen in te halen.
Helpt van anderen:
  • Geef mij tijd.
  • Geef één aanwijzing tegelijk.
  • Houd uitleg kort en concreet.
  • Help mij eerst met de eerstvolgende stap.
  • Introduceer niet direct allerlei alternatieven.
  • Laat mij zoveel mogelijk zelf de regie terugnemen.
  • Geef mij waar mogelijk ruimte om rustig te wachten en in te stappen.
  • Accepteer dat ik mogelijk een aansluiting of activiteit moet laten vervallen.
Signaal: mijn energie, overzicht, flexibiliteit en informatieverwerking zijn weer stabiel.
Actie: normaal verder reizen.codewoord"Ik ben weer groen."

De ijsberg | Wat je ziet is niet alles

Wat anderen tijdens een reis zien, is maar een deel van wat er gebeurt. Mijn reactie kan daardoor soms plotseling lijken, terwijl mijn belasting zich al langer heeft opgebouwd.

Boven water

  • Groen: zelfstandig reizen, praten, navigeren en genieten.
  • Oranje: stiller worden, vaker controleren, minder flexibel reageren en meer tijd nodig hebben.
  • Rood: stoppen, terugtrekken, nauwelijks reageren of niet meer weten hoe verder te gaan.
  • Blauw: langzaam overzicht terugkrijgen en stap voor stap de reis hervatten.

Onder water

  • 🎧 Prikkelverwerking: geluid, licht, warmte, geuren, mensen en beweging worden tegelijkertijd verwerkt.
  • 🔋 Energie: mijn beschikbare energie verschilt per dag en gedurende een reis.
  • ⏳ Wachten: een wachtrij kan naast tijd ook geluid, nabijheid, beweging, warmte, onzekerheid en voortdurend opletten betekenen.
  • 🗺️ Overzicht: een route en planning geven mij een mentaal beeld van wat er gaat gebeuren.
  • 🔄 Schakelen: wanneer dat beeld verandert, heb ik tijd nodig om een nieuw overzicht op te bouwen.
  • 🧩 Informatieverwerking: gesproken informatie kan meer verwerkingstijd vragen, zeker wanneer mijn belasting al hoog is.
  • 💬 Communicatie: als mijn belasting stijgt, kan het steeds moeilijker worden om uit te leggen wat er precies aan de hand is.

Praktische afspraken | Onderweg & Reizen

Deze onderwerpen geven praktische duiding bij specifieke reissituaties.

#1 Openbaar vervoer

Bij trein, bus, tram of metro helpt het wanneer ik vooraf weet:

  • vertrek- en aankomsttijd;
  • vertrekhalte of spoor;
  • overstappen;
  • reistijd;
  • eventuele werkzaamheden;
  • alternatieven bij uitval;
  • hoeveel overstaptijd ik heb.

Een overstap bestaat voor mij uit verschillende stappen: uitstappen, oriënteren, het juiste spoor of de juiste halte vinden, daarheen gaan, wachten en opnieuw instappen. Voldoende overstaptijd helpt om deze stappen rustig achter elkaar uit te voeren.

Bij verstoringen helpt vooral een concreet nieuw handelingsperspectief. Niet alleen: "De trein is uitgevallen." Maar bijvoorbeeld: "De trein is uitgevallen. De volgende trein naar jouw bestemming vertrekt om 14.20 uur vanaf spoor 5."

#2 Vliegvelden, stations, attracties en andere drukke locaties

Grote vervoerslocaties en andere plaatsen met wachtrijen combineren veel prikkels:

  • veel mensen;
  • omroepberichten;
  • beeldschermen;
  • wachtrijen;
  • mensen die dicht bij elkaar staan;
  • felle verlichting;
  • warmte;
  • bagage;
  • controles;
  • tijdsdruk;
  • onverwachte wijzigingen.

Hier kan mijn Hidden Disabilities Sunflower extra relevant zijn. Wanneer mijn belasting hoog is, kan het helpen als personeel bekijkt of er een mogelijkheid bestaat om een rustigere wachtrij te gebruiken, vooraan of apart te wachten, buiten de drukste mensenmassa te wachten, op een rustiger moment in te stappen, of extra tijd te krijgen bij het instappen of een controle. Dat kan soms een kleine praktische aanpassing zijn die voorkomt dat mijn overprikkeling verder oploopt.

#3 Hidden Disabilities Sunflower

Wanneer ik de Hidden Disabilities Sunflower draag, maak ik vrijwillig zichtbaar dat ik een niet-zichtbare beperking heb. Dat betekent niet automatisch dat ik hulp of voorrang nodig heb. In groen kan ik volledig zelfstandig functioneren.

Wanneer mijn belasting oploopt, kan ik behoefte hebben aan:

  • meer tijd;
  • duidelijke uitleg;
  • minder informatie tegelijk;
  • rust;
  • persoonlijke ruimte;
  • een rustigere wachtrij of wachtplek;
  • rustig kunnen instappen;
  • ondersteuning bij het bepalen van de eerstvolgende stap.

Soms kan het voorkomen van een lange of drukke wachtrij onderdeel zijn van het voorkomen van verdere overprikkeling. De Sunflower is voor mij daarom geen verzoek om standaard voorrang. Het helpt zichtbaar te maken dat een redelijke aanpassing in een specifieke situatie veel verschil kan maken.

#4 Omgaan met onverwachte veranderingen

Een verandering is niet automatisch een probleem. Het probleem ontstaat vooral wanneer meerdere dingen tegelijkertijd veranderen of wanneer ik onvoldoende tijd krijg om mijn beeld van de situatie aan te passen. Bij bijvoorbeeld een vertraagde trein, afgesloten weg, gewijzigde gate of geannuleerde activiteit helpt deze volgorde:

  • Wat is er veranderd? Vertel kort en feitelijk wat niet meer volgens plan verloopt.
  • Wat blijft hetzelfde? Dit geeft mij houvast.
  • Wat is de eerstvolgende stap? Geef eerst één concrete actie.
  • Geef mij verwerkingstijd. Laat mij de nieuwe situatie verwerken voordat de volgende beslissing komt.
  • Daarna verder plannen. Pas wanneer de eerste stap duidelijk is, kijken we naar de rest van de reis.
#5 Uitgangspunt

Ik wil zo zelfstandig mogelijk kunnen reizen en deelnemen. Mijn autisme betekent niet dat ik voortdurend hulp, begeleiding of voorrang nodig heb.

Soms kan mijn belastbaarheid echter zo laag zijn dat een drukke wachtrij, veel mensen om mij heen of gehaast moeten instappen het verschil maakt tussen zelfstandig verder kunnen en overprikkeld raken. In zo'n situatie kan een kleine aanpassing veel betekenen, bijvoorbeeld extra tijd, een rustigere rij, vooraan of apart kunnen wachten of rustig kunnen instappen.

Het doel daarvan is niet om sneller te zijn dan anderen. Het doel is om prikkels te verminderen, overprikkeling te voorkomen en mij zo zelfstandig mogelijk mijn reis te laten vervolgen.

← Terug naar tuinstra.family
Stoplichtplan | TiemenRTuinstra