Een poëtische reflectie op de balans tussen werkdruk en ontspanning, met een oproep om zowel inspanning als genieten te omarmen en de kracht van evenwicht te vinden in het dagelijks leven.
Wanneer de dagen langer lijken En druk je adem haast doet stikken, Wanneer woorden tussen regels glijden En stilte luider spreekt dan blikken.
Wanneer de taak zich blijft verdubbelen, De stapels groeien, haast een muur, En dromen slechts nog schimmen blijven, Gevangen in een grijze schuur.
Wanneer je wil om door te zetten Een dunne draad lijkt, bijna breekt, En elke stap vooruit beladen Met zorgen die je nooit ontweek.
Sta stil en adem, sluit je ogen, Laat chaos even uit je gaan. De last van werk, hoe zwaar gedragen, Mag niet je ziel of hart verslaan.
Zoek rust in kleine dingen, zachte woorden, Een schouderklop, een onverwacht gebaar. En weet, hoe zwaar de weg ook kronkelt, Er komt een morgen, licht en klaar.
Maar weet ook: werk met hart en ziel, Speel hard, geniet met volle kracht. Want evenwicht, de kunst van leven, Brengt vreugde na de lange nacht.
In inspanning schuilt diepe waarde, In ontspanning nieuwe moed. Het is de balans van hard werken, En het vieren van wat je doet.
Reacties (0)
Nog geen reacties.